W życiu każdy z nas zetknął się ze służbą zdrowia i ma z nią lepsze bądź gorsze wspomnienia. Jeśli są one negatywne to można z tym walczyć.

Powiem Wam, że na szczęście w swoim życiu ze służbą zdrowia nie miałam za dużo do czynienia. Do szpitala trafiłam raz w życiu łamiąc sobie nogę w kostce z przemieszczeniem…

No i wtedy rozpoczęły się schody. Noga w gipsie, uziemienie, ból nie wspominam tego dobrze. Nogę złamałam podczas lekcji wf- podczas meczu w piłkę ręczną. Ból był niesamowity i tak jak wspomniałam pobyt w szpitalu nie należał do najprzyjemniejszych. Godziny spędzone na izbie przyjęć z nogą trzy razy większą niż normalnie, zero empatii i nastawianie kostki… nie polecam.

Schody rozpoczęły się po zdjęciu gipsu. Noga zaczęła mi uciekać. Zdecydowanie lepiej było mi kiedy była wygięta niż kiedy była w normalnej pozycji. Zaczęło mnie to zastanawiać. Podczas uprawiania sportu, kiedy skakałam bałam się upadać bo noga była bardzo osłabiona i kostka uciekała do zewnątrz. To było niebezpieczne. Dodam jeszcze, że kostka nadal jest spuchnięta i wyczuwalna jest coś na kształt kości.

Po udaniu się do lekarza i zrobieniu prześwietlenia wyszło, że złamanie kostki to nie wszystko. Okazało się, że podczas złamania kostki i jej przemieszczenia uszkodzone zostały także więzadła i zrosły się źle.

Zong. Jak to możliwe!! Co teraz. Niestety usłyszałam, że mogę poddać się operacji rekonstrukcji stawu skokowego…. 6 tygodni unieruchomienia i długa rekonwalescencja- nie chciałam tego. Padło na stabilizator, który zakładałam przy okazji większego wysiłku fizycznego.

Co zrobiłam źle. Czy mogłam powołać się na błąd medyczny ?? Przecież moja noga nie wróciła do stanu sprzed złamania. Co teraz?

Należy zastanowić się, czy Wasza sytuacja  kwalifikuje się do ubiegania się o odszkodowanie, a potem dochodźcie swoich praw i walczcie o swoje zdrowie.

Pozdrawiam Annapoint 🙂